Bij ‘De Bachelorette’ blijkt zoenen iets anders dan kussen

In de mannenvilla, waar ze mannen bewaren, vind je de hele dag gespierde mannen rond een zwembad. Ze staan er gewichten te heffen of liggen te zonnen op een strandstoel, altijd klaar om op te springen bij het geluid van een vrouwenstem. „Halló-o!”, klinkt zo’n stem dan: „Zit jij lekker een boekje te lezen?” Alle mannen kijken op en knikken enthousiast mee, ook de mannen die helemaal geen boekje zaten te lezen. Zijn ze uitgerust? Ja, ze zijn allemaal uitgerust. „Uitgerust genoeg voor… een date?”

Dat is een retorische vraag. Alle mannen in de mannenvilla zijn altijd uitgerust genoeg voor een date – ze hebben immers de hele dag rond dat zwembad gehangen, en bovendien doen ze niets liever dan daten. Als je op date bent geweest met één van de drie felbegeerde bachelorettes van De Bachelorette (Videoland), heb je bij thuiskomst in de mannenvilla weer een paar uur gespreksstof voor rond het zwembad. Dan verzamelen alle medemannen zich om je heen om te vragen hoe je date is geweest, en vooral hoe grondig je elkaar precies hebt aangeraakt. Is er gekust? Of zelfs: gezoend? Zoenen blijkt iets anders dan kussen, heb ik geleerd van De Bachelorette. Het precieze verschil wordt niet toegelicht, maar als er blijkt te zijn gezoend ogen de achtergebleven mannen veel erger ontdaan dan wanneer er blijkt te zijn gekust. Daar mag je zelf je conclusies uit trekken.

Na een paar redelijk brave weken werd er donderdag aardig wat afgezoend. Ook door Diva (27), die is gezegend met de beste naam die een bachelorette kan hebben en ook nog eens met de volledige aandacht van Mats (27), voormalig inwoner van het tropische FBoy Island (lees: FuckBoy Island) (Videoland). Nu mocht hij eindelijk met Diva op avonddate, wat hem erg verheugde: op avonddates is de zoenpotentie het grootst.

Overdag moet je het doen met minder romantiek. Pech voor Goedemorgen Nederland (WNL), dat ’s ochtends al begint om tien over half acht, ook al proberen ze daar alsnog het beste van de situatie te maken. Donderdag zat Mona Keijzer op de bank voor een ochtenddate, vroeg uit de veren na haar woensdagavonddate bij Pauw & De Wit (BNNVARA). Had de oud-BBB’er (voorheen oud-CDA’er) al een nieuwe naam, wilden presentatoren Lisette Wellens en Frank van Leeuwen weten, daarmee doelend op haar nieuwe eenmansfractie. „Nee”, zei Mona Keijzer, „ik heet nog steeds Mona Keijzer.”

Keijzer en Markuszower

Van Leeuwen had een voorstel waarmee hij alvast voorsorteerde op een mogelijke samenwerking tussen Mona Keijzer en ex-PVV’er Gidi Markuszower. „Wij dachten zelf: M&M. Volgens mij is onze redactie ook heel creatief geweest met hoe dat eruit zou kunnen zien.” In beeld verscheen een afbeelding van een denkbeeldige ledenvergadering van M&M, waarin Keijzer toekeek hoe Markuszower de leden toesprak. Een van die leden, helemaal op de achtergrond, had tragisch genoeg geen ogen – die waren hem misschien niet gegund door ChatGPT. Dit terzijde.

„Oh, nee, nee”, zei Keijzer bij het zien van het plaatje. Van Leeuwen had nog een ander voorstel: MoMa. Dat vond ze leuker, want dat is ook de naam van een museum in New York. „Dat bent u ook, toch”, zei Wellens: „een kunstwerk.” Ik kreeg het er helemaal warm van. Als dit geen zoen zou opleveren, dan op z’n mínst wel een kus.

Maar soms – en dit is het pijnlijkste soort tv om naar te kijken – blijft liefde onbeantwoord. Keijzer zat al een tijdje op de bank toen de oorlog in Iran ter sprake kwam. „Wat ik wel heel bijzonder vind in de berichtgeving in Nederland, is dat niemand het heeft over de misdaden die het regime in Iran pleegt tegen de eigen bevolking”, zei Keijzer. De wenkbrauwen van Van Leeuwen gingen omhoog (die van de kijker ook – dit klonk alsof Keijzer al een paar maanden de tv niet had aangezet). „Dat bespreken we hier wekelijks, hoor”, zei Van Leeuwen. Kunstwerk Keijzer was niet onder de indruk; ze zag daar „weinig van terug.” Wellens wist een oplossing: „Vaker naar ons kijken.”

Toch stond het later op de dag onweersproken in de kop van een artikel op de site van WNL: „Mona Keijzer hekelt debat in Nederland: ‘Niemand heeft het over de misdaden die het regime in Iran pleegt tegen de eigen bevolking'”. Aantoonbaar onjuist, maar wat maakt het ook uit. Je moet iets over hebben voor de liefde.