Onbekend talent Blasi wint Amstel Gold Race, waar ze tot vorig jaar nog nooit van had gehoord

Nee, moest Paula Blasi bekennen, tot vorig jaar had ze nog nooit gehoord van de Amstel Gold Race, de wedstrijd die ze zondag vanuit het niets op haar naam scheef. ,,Het enige wat ik van wielrennen kende, was de Tour de France en Tadej Pogacar.”

Niemand had de naam van Blasi (23) op het favorietenlijstje staan voor de Amstel Gold Race. Toch wist ze zondag in Zuid-Limburg alle grote namen te verrassen. Na een demarrage op de Cauberg pakte ze binnen korte tijd een flinke voorsprong, die ze in de laatste twintig kilometer met soepele pedaaltred verdedigde. Kasia Niewiadoma (Polen) en Demi Vollering, allebei oud-winnaar van de Tour de France, kwamen nog terug tot op een halve minuut maar moesten genoegen nemen met plek twee en drie.

En dan te bedenken dat Blasi, geboren in een voorstad van Barcelona en tot twee jaar terug triatleet, pas anderhalve dag op de startlijst stond. Nadat een teamgenoot eind vorige week ziek was geworden, haalde ploegleider Michel Cornelisse (UAE Team ADQ) haar over om het vliegtuig naar een trainingskamp in Spanje te laten schieten en van start te gaan in de Amstel Gold Race, zo vertelde hij na afloop. Een verkenning van het notoir onoverzichtelijke parcours zat er niet eens in – op zaterdag waren de Limburgse heuvels gevuld met tienduizenden toerfietsers. ,,Gisteravond na de teambespreking heb ik gezegd: ga nou even wat eerdere edities bekijken op YouTube.”

Hoewel Blasi voor de buitenwereld een onbekende naam is, geldt ze als een van de grote talenten in het vrouwenwielrennen. Een blessure noopte haar twee jaar geleden haar carrière als triatleet op te geven, waarna ze zich aanmeldde bij een lokale amateurwielerploeg. Sinds ze een jaar geleden tekende bij UAE, viel Blasi op in verschillende koersen: zo werd ze vorig najaar Europees kampioen bij de beloften. ,,Het was een kwestie van tijd voordat ze een grotere wedstrijd zou winnen”, constateerde Vollering na afloop.

Blasi is de tweede volstrekt onbekende winnaar van een grote vrouwenkoers in een half jaar tijd: in oktober werd de Canadese Magdeleine Vallieres vanuit het niets wereldkampioen op de weg. Dat zegt veel over de snelle ontwikkeling die zich op dit moment voltrekt in het vrouwenwielrennen: voortdurend komen er nieuwe talenten op, en ze komen vanuit verschillende landen, ploegen en achtergronden.

Lees ook

Voor de nieuwe generatie wielrensters is een zesde plek niet genoeg meer

‘Waarom niet?’

Vooraf was de verwachting dat deze Amstel Gold Race – de laatste van koersdirecteur Leo van Vliet – bij de vrouwen zou uitdraaien op een krachtmeting tussen de grote favorieten. Dat pakte anders uit. Tot twintig kilometer voor de finish slaagde geen van de belangrijke kanshebbers erin om de wedstrijd naar haar hand te zetten. Anna van der Breggen (SD Worx) probeerde het. De Lidl-Trek-ploeg probeerde het. En FDJ Suez, de ploeg van Demi Vollering die al het hele voorjaar sterk koerst en zes voorjaarsklassiekers wist te winnen, probeerde het. Telkens lukte het niet.

En toen was daar ineens Blasi, die op de een-na-laatste beklimming van de Cauberg wegreed samen met de Nederlandse Nienke Vinke – om niet veel later solo verder te gaan. Met nog twintig kilometer te gaan leek dat een kansloze onderneming, maar de al behoorlijk uitgeputte favorieten moesten haar laten rijden. Haar voorsprong groeide al gauw naar een minuut – genoeg om na de laatste beklimming van de Cauberg zegevierend over de finish te gaan.

Ze had flink pijn geleden, vertelde Blasi na afloop aan verzamelde journalisten. Eerder in de koers had ze zelfs een keer moeten lossen uit het peloton. ,,Maar ik nam wat cafeïne en dat heeft enorm geholpen, denk ik. Toen ze voorin wat rustiger gingen rijden, kon ik herstellen en dacht ik: waarom waag ik het er niet gewoon op?” Haar zege noemde ze „absoluut mijn grootste overwinning tot nu toe”.

Gratis dromen

Ploegleider Cornelisse leerde Blasi wat beter kennen in het vliegtuig naar de Tour Down Under in Australië, in januari. Wat hij haar vervolgens in Australië zag doen, „was ongelooflijk. Ze was daar verreweg de sterkste bergop.” Binnen de ploeg staat Blasi bekend als iemand die graag en veel traint. „We moeten haar soms een beetje afremmen”, zegt teamgenoot Karlijn Swinkels na afloop. „Ze wil altijd méér en harder. Ze kan behoorlijk hard zijn voor zichzelf. Als ze vandaag niet had gewonnen, was ze heel boos geweest.”

Blasi zit als „een heel mooie atleet op de fiets” en is „een heel complete renner”, zegt Cornelisse. „Ik zie haar in de toekomst misschien ook wel Parijs-Roubaix winnen of de Ronde van Vlaanderen.” De komende week staat de Spaanse aan de start van haar eerste ‘monument’: Luik-Bastenaken-Luik. Daarvoor rijdt ze nog de Waalse Pijl. Een andere, vrij gewaagde voorspelling van haar ploegleider: binnen vijf jaar is Blasi wereldkampioen op de weg.

Zelf wilde de winnares die voorspelling niet herhalen. „Ik heb nog niet zo veel ervaring”, zo zei ze in een rappe woordenstroom die verraadde dat de cafeïne nog niet was uitgewerkt, „dus dan is zo’n doel stellen het laatste wat je moet doen”. Maar, zo voegde ze daaraan toe: „Dromen is gratis, toch?”